Venus 的个人资料QuelMarth照片日志列表更多 工具 帮助
san tis theories tis Ranias ena pragma...

QuelMarth

everything happens for a reason
8月13日

Μπες...στο παιχνίδι**

Προσωπικά έκατσα στον πάγκο, και άρχισε να μ’ αρέσει πια γιατί αποδέχτηκα την κατάσταση. Είμαι φοιτήτρια στην Αθήνα τα τελευταία δυο χρόνια. Δεν είμαι κουκλάρα και έχω μάλιστα και λίγα έξτρα κιλά. Οι άντρες στο δρόμο [στην Αθήνα] μου σφυρίζουν, μου χαμογελάνε. Όπως λέει και η «μόνη» νιώθω ερωτεύσιμη, επιθυμητή. Στους δρόμους της Αθήνας κυκλοφοράω απλά ντυμένη, ένα τζιν και μια μπλουζίτσα. Έτσι κυκλοφοράω και στην Κύπρο. Αλλά ο κύπριος άντρας θα γυρίσει να με κοιτάξει μόνο όταν φορέσω το γοβάκι μου, κρατάω την μικρή τσαντούλα μου και είμαι βαμμένη λες και πρόκειται να εμφανιστώ στα μπουζούκια. Ο κύπριος, θέλει τη κοπέλα του κοκέτα. Συγνώμη γλυκέ μου, αλλά δεν είμαι η κόρη του Σιακόλα για να ντυθώ για να σε εντυπωσιάσω. Και όχι δε μας τη βάρεσε ο καύσωνας! Αυτό το πρόσεξε και η κολλητή μου. Κύπρια που ήρθε και αυτή Αθήνα για σπουδές. Της συμβαίνει το ίδιο πράγμα. Είμαι, λοιπόν, 20 χρονών, single, βρίζω τον άσχετο που θα μου πιάσει το μπούτι και ψάχνω ένα απλό άντρα με χιούμορ. Μάλλον θα μεταναστεύσω γιατί ο κύπριος άντρας έχει γίνει και πολύ ψωνάρα!

**ο τίτλος είναι από το editorial του Cosmopolitan Σεπτεμβρίου.

Ποιός με μούτζωσε?

Πολύ γκρίνια μου βγαίνει. Προσπαθώ να την καταπιέσω, αλλά μάταια! Αν ο επόμενος άνθρωπος που μιλήσω, μου πει «θα πάω διακοπές» θα τον πιάσω από τον λαιμό και θα τον πατήσω κάτω!! Λυπηθείτε με την κακομοίρα που δε θα πάω πουθενά!! Και μου τη σπάει όταν μου λένε «αφού ήσουν Αθήνα, για διακοπές ήρθες Κύπρο»! Τι διακοπές είναι αυτές γαμώ το κέρατο μου?! Από τους 4 τοίχους που κοιτάω στην Αθήνα, ήρθα εδώ για να κοιτάω άλλους 4 τοίχους. Α μη τα παραλέω, βγαίνω και για κανένα καφέ, πήγα και δυο φορές θάλασσα. Ε, να μην είμαστε και πλεονέκτες!

Σε αυτή τη φάση, βγάζω ματόπετρες, σταυρούς και ότι άλλος φανταστείς για να ομολογήσω ότι παίχτηκε μια φάση με ένα γνωστό μου. Οι φίλες μου μόλις τους το είπα ρώτησαν «και τώρα τι; Είστε μαζί;». εγώ: «όχι ρε». Ενθουσιάστηκα εντάξει, γιατί είναι γαμάτο παιδί, αλλά δεν αφέθηκα παραπάνω. Και ούτε πρόκειται. Πριν λίγο, ήμουν στην κολλητή μου και μου λέει «μιλήσατε καθόλου;» «μπαα» «γιατί δε του στέλνεις κανένα μήνυμα ρε σύ» «του είχα στείλει, άμα θέλει ας με ψάξει, σιγά». Νομίζω ότι έπεσε από τα σύννεφα, σε καμία περίπτωση δε περίμενε από εμένα τέτοια απάντηση. Ίσως να περίμενε να της πω ότι τον ερωτεύτηκα κιόλας. Χαχα! Τέτοιο πράγμα δε παίζει με τίποτα. Λόγοι πολλοί. Άσε που δουλεύει εκτός Λευκωσίας αυτό το καλοκαίρι. Γκαντεμιά ε;

Και αφού μίλησα για την γκαντεμιά μου. Να τα πω όλα. Γιατί, εμένα φέτος το καλοκαίρι, κάποιος με μούντζωσε!!!! Την Κυριακή, λοιπόν, είχαμε κανονισμένο να φύγουμε στις 9 για θάλασσα. Το αμάξι της Κ. όμως μας πρόδωσε. Εγώ, πάλι, έχω ασφάλεια στο αμάξι του πατέρα μου, που χρειάζεται λάστιχα [σε λίγο θα κυκλοφορώ με τα σίδερα μόνο]! Αντί να μου κάνουν ασφάλεια στο τζιπάκι, που είναι εντάξει, μου κάνανε στο μπάζο [Αυτό είναι το πρόβλημα του καλοκαιριού.] Άρα, ούτε συζήτηση να πάμε με δικό μου αμάξι. Έτσι κάτσαμε σπίτι. Είδαμε και 2 συνεχόμενα dvd και το βράδυ βγήκαμε για καφέ. Και το κερασάκι στη τούρτα, αύριο θα πάνε για μπάνιο και δε μπορώ να πάω, γιατί έχω ραντεβού στο νοσοκομείο, στη διατροφολόγο. Ελπίζω να έχασα κανένα κιλό, μη μου στρίψει τελείως!

Η μούχλα βγήκε βόλτα

Χθες τέτοια ώρα, διάβαζα τις τελευταίες σελίδες του τελευταίου βιβλίου του Harry Potter. Φυσικά και δε πρόκειται να μιλήσω για την υπόθεση [ναι, δέχτηκα απειλές για τη ζωή μου]. Απλά υπέροχο. Τέλειο. Τώρα πρέπει να επικεντρωθώ στην εξεταστική μου, έτσι θα το πάρω μαζί μου για να το ξαναδιαβάσω όταν τελειώσω.

Χθες, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο στις 12:30 τα ξημερώματα. Σηκώθηκα λοιπόν και πήγα μαζί με μια κοινή μας φίλη. Και ναι λοιπόν, εγώ, η μούχλα, έκανα βόλτες στους φωτεινούς δρόμους της Λευκωσίας τα ξημερώματα. Είχα καιρό να περάσω τόσο όμορφα. Γύρισα σπίτι στις 5 το πρωί. Για κάποιο περίεργο λόγο δε κοιμήθηκα και πολύ καλά. Άσε που θυμηθήκανε όλοι σήμερα.

Και στις 10 μου τηλεφωνεί ο πατέρας μου με την είδηση ότι, «σήκω, σου άφησα σημείωμα για να πληρώσεις τους λογαριασμούς». Δεν ήτανε σημείωμα αυτό ρε πατέρα, στατική μελέτη ήτανε! Ευτυχώς έπεισα τον αδερφό μου να έρθει παρέα γιατί δε θα άντεχα μόνη μου για 3 ώρες. Και έχω να καταγγείλω ότι οι Κύπριοι οδηγοί ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ! Καλά, ποτέ δε πήγαιναν. Οδηγάνε χάλια. Τι χάλια δηλαδή, με τον εγωισμό που έχουνε είναι ικανοί για να περάσουν αυτοί πρώτοι, να περάσουν από πάνω σου. Γάμησε τα. Ένας, σταμάτησε στο roundabout πάνω. Και ίσα που τον είδα, ίσα που με είδε και ο πίσω μου. Σα τρελή του κόρναρα, το τι βρισίδι άκουσε δε λέγετε. Καλά δε παίζει να κάτσω να πω το κάθε περιστατικό που μου συνέβηκε μέσα σε 3 συνεχόμενες ώρες που οδηγούσα γιατί δε θα με φτάσει και το Post.

Το απόγευμα, πήρα τον αδερφό μου και ένα συμπαίκτη του και τους πήγα προπόνηση. Λόγο απόστασης αναγκάστηκα να κάτσω και να βλέπω 36 15χρονα να τρέχουν πάνω κάτω βρεγμένα από τον ιδρώτα για δυο ώρες. Χωριό ήτανε. Ελπίζω να διαλεχτούνε σιγά σιγά γιατί θα έχουμε δράματα [και] φέτος. Πάντα πάω στα παιχνίδια του μικρού και συχνά πήγαινα στις προπονήσεις. Αλλά όχι όταν αυτές κρατάνε δυο ώρες. Ε τότε τρελαίνομαι!

7月15日

Μονάχους Μονάχους

Δεν έχω τίποτα να πω. Ή απλά έχω πολλά να πω αλλά δε μπορώ να τα εξωτερικεύσω. Ίσως είμαι δειλή. Ζητάω κάτι, και όταν αυτό το κάτι έρχεται εγώ φοβάμαι και κλείνομαι και πάλι στο δωμάτιο μου. Τι στο καλό περιμένω για να βγω έξω; Αν μάθεις, πες το και σε ‘μένα.

Έχω αγχωθεί. Δε θέλω να πω το λόγο, γιατί γίνομαι όλο και πιο προληπτική κάθε μέρα.

Νομίζω πως δε φοβάμαι τόσο πολύ την απόρριψη, όσο το ότι δε θα είμαι αρκετά καλή. Και σε αυτό το σημείο είναι που πανικοβάλλομαι. Δεν αντέχω τη πίεση και το άγχος και τα παρατάω. Αποχωρώ και κλείνω και τα φώτα.

Το άσχετο: Αποφάσισα, να χάσω ότι κιλά φορτώθηκα τις δυο τελευταίες εβδομάδες [αν και νομίζω, πως είναι μόνο ένα]. Μια εβδομάδα να με βγάζει γεια βόλτα η σκύλα μου και θα είμαι εντάξει [ναι, αυτή βγάζει εμένα και όχι το αντίθετο!].

Λόγια

Θα νομίζεις ότι επειδή ήρθα Κύπρο, δε βρίσκω καιρό να κάτσω στο pc ε? χαχαχα!! Γελάστηκες! Όλη μέρα σπίτι είμαι και λιώνω στο Numb3rs! Έτσι δεν έχω και νέα. Μόνο ότι δε βρίσκω δουλειά. Αλλά βαριέμαι να κλαφτώ και να γκρινιάξω τώρα. Πρέπει να καθαρογράψω τις σημειώσεις μου για το autocad.

And all boys and girls sing (Na na na na na na) Straight out of West London (Na na na na na na) Just like a loaded gun (Na na na na na na) The cognoscenti don't like us Don't like us! (Na na na na na na) We'll hit the strip tonight (Na na na na na na) Your eyes are burning so bright (Na na na na na na) Can't you feel the blood rush, baby Tied up too tight!

 
没有相册。
作者 
作者 
作者 
作者 
作者 
作者